گردباد

استاد امروز ‌گفت: شماها اندیشه‌تان بوی انقلاب می‌دهد. گوشی‌ام زنگ می‌خورد.

می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان انقلاب.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان ۱۶ آذر.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان انقلاب.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان امام‌حسين.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان ۱۷ شهريور.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان شهدا.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان پيروزی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان مجاهدين اسلام.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان ايران.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان جمهوری.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان بابی‌سندز.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: سه راه جمهوری.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان جمهوری.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان نواب صفوی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان آزادی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان آزادی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: اتوبان شيخ‌ فضل‌الله ‌نوری.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: اتوبان مدرس.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان وليعصر.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان قدس.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: اتوبان چمران.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: شهرک قدس.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: اتوبان همت.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان شهيد باهنر.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: اتوبان امام علی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: ميدان سپاه.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان سرباز.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: سه‌راه زندان.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان شریعتی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان شهید بهشتی.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خیابان شهید احمدقصیر.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: میدان آرژانتین.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان آفريقا.
می‌پرسد کجايی؟ می‌گويم: خيابان گاندی.

نامها همه انقلابی هستند. فقط جای فیدل کاسترو و ارنستو چه‌گوارا خالی است که نامشان را بر یکی از خیابان‌های اطراف سفارت امریکا بگذارند. در آرکی‌تایپ‌هایمان (کهن الگوها) هم انقلاب موج می‌زند: فردوسی، شاهنامه، رستم، گودرز، اسفندیار، کاوه، اردشیر بابکان، بابک خرمدین، سرخ‌جامگان، خداوندالموت، فداییان حسن صباح، یعقوب‌ لیث‌صفاری، ابومسلم خراسانی و... . هر کجا را نگاه کنی ردپای انقلاب را به خوبی می‌بینی.

پا‌نوشت:
:: رند شیراز هم از آن انقلابی‌های دو آتشه است. فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم، من و ساقی به هم سازیم بنیادش براندازیم.

:: "روح انقلابی خیام" هم به قول صادق هدایت "در تمامی دیوان خیام نمایان است."

:: مولوی هم که جای خودش را دارد. مولای‌مان علی است و مرشدمان مولای رومی.

:: دوستان روشنفکر راست اندیش ما هم بخاطر «هایکوآلتی» بودنشان است که نظری بر خلاف این دارند. ولی دوستان چپ بنا بر ماهییت چپ از پاریس، ویتنام تا تهران و نیویورک همه انقلابی هستند. آگاهان معتقدند راست‌های دنیا مزخرفترین آدمها هستند. از لندن،آمستردام تا واشنگتن.

:: این صدمین پست گردباد است.