تا جایی که تیم برتون کبیر حضور دارد برادر تارانتینو حالا حالاها باید روی نیمکت ذخیرهها بنشیند. تیم برتون پنجاه سال از سینمای جهان جلوتر است. کارگردان ماجرای بزرگ پیوی، بیتل جویس، بتمن، ادوارد دستقیچی، بازگشت بتمن، ادوود، کابوس پیش از کریسمس، مریخ حمله میکند، اسلیپی هالو، سیاره میمونها، ماهی گنده، چارلی و کارخانه شکلاتسازی و عروس جنازه یک نابغه است.
یک فیلسمساز منزوی که شبیهه هیچ کس نیست. فیلمهای تیم برتون همچون شکلاتی است که در انتهای مزمزه کردنش تلخیاش به زبان باقی میماند. فضا و ذهنیت تیم برتون هیچ ربطی به آدم بزرگها ندارد. با فضای فانتزی و اثیری او فقط بچهها و دیوانهها هستند که میتوانند ارتباط برقرار کنند. کسانی که اهل منطق و واقعگرا هستند هیچ وقت نمیتوانند سر از فیلمهای تیم برتون دربیاورند. اسپیلبرگ با آن عظمت دنیای کودکیاش باید جلوی تیم برتون کبیر لنگ بیاندازد.
او ما را به دنیای کابوسها و زوالها میبرد. به دنیای کودکی. به پیش از هفت ساله شدن. اگر کسی نتواند با دنیای تیم برتون ارتباط برقرار کند یک احمق است. واقعن اگر تیم برتون این قصهگوی آدمهای دوستداشتنی، مطرود، خودویرانگر و سرخورده به دنیا نیامده بود دنیای ما یک چیز بزرگ کم داشت.
